H "κομμένη" διαφήμιση της Πάμελα...
Το ζήτημα είναι αν θέλεις, αν μπορείς να ζήσεις στην αγκαλιά μιας Ευρώπης γεμάτης υποκριτικές απαγορεύσεις, στοχοποιήσεις και γενικούς ελέγχους της καθημερινότητας σου. Θέλεις κάτι τέτοιο; Τώρα αν μη τι άλλο ξέρεις για ποια "Ενωμένη" Ευρώπη συζητούσαμε τόσα χρόνια. Τώρα ξέρεις οτι πίσω απο τις μάσκες των καλών και χαμογελαστών Βόρρειων με τη βαρειά βιομηχανία και τα μηχανικά θαύματά τους κρύβεται η παγωμένη μουτσούνα του τοκογλύφου, του απατεώνα, του εκμεταλευτή. Τώρα έχεις πια χορτάσει τα όνειρα που έκανες κάποτε για ενα πολυτελές αυτοκίνητο, για ηλεκτρονικά είδη ευρειας κατανάλωσης, για εκείνο το πλυντήριο με τα χιλια δυο προγράμματα, τώρα ολα αυτά δεν αποτελούν πια μύθο για σένα. Τώρα αρχίζει να ακούγεται ως μύθος η Ευρωπαική ολοκλήρωση ενω η "σιγουριά" του Ευρώ αποδεικνύεται μούφα ανευ προηγουμένου. Απαγορεύεται το τσιγάρο; Γιατι το είπε η Ευρωπαική Ενωση; Μα σε λίγο θα απαγορεύεται η ίδια η Ενωση ως πολυεθνική οντότητα ενω το νόμισμα της με το οποίο αγοράζαμε απαγορευμένα τσιγάρα θα απαγορευτεί για λόγους υγείας των Εθνικών οικονομιών... Απαγορεύεται το κοκορέτσι, το σπληνάντερο και διάφορες άλλες λιχουδιές που καταναλώνουμε εδω στον όμορφο και ξένοιαστο νότο; Καλα... σε λίγο θα απαγορεύεται το φαί γενικώς στις χώρες του Βορρά, λόγω οικονομικών δυσχερειών που θα προκύψουν απο τις αποχωρήσεις κρατών μελών, όπως η Ελλάδα ας πούμε... Πως; Αδύνατον; Κι όμως οχι μονο δυνατόν αλλα και αναμενόμενον είναι το γεγονός αυτό. Ξέρουν οι Βορρειοι οτι αν φύγει η Ελλάδα, πρώτη, απο την Ευρωζώνη και κατα συνέπεια απο την οικονομική τανάλια τους θα έχουν να αντιμετωπίσουν τις προστατευτικές απαγορεύσεις που συνοδεύουν μια αυτόνομη, κλειστή οικονομία. Απο το ξέπλυμα του πενταβρώμικου χρήματος τους μέχρι την ασύδοτη δωροδόκηση των δοσίλογων προδοτών της Ελλάδας (μέχρι τώρα) ολα μα όλα θα δυσκολέψουν υπερβολικά γι' αυτούς. Κι επειδή οι εξάρσεις της Ελλάδας είναι ιστορικά μεταδοτικές, λίγο αργότερα οι Ισπανοι, οι Ιταλοί, οι Πορτογάλλοι, ισως και οι Νότιοι Γάλλοι, θα θελήσουν να πάρουν κι αυτοί τον έντιμο δρόμο της εθνικής τους ελευθερίας. Και τότε οι απαγορεύσεις θα αφορούν μονάχα στους εμπνευστές και θα εφαρμόζονται μονάχα προς Βορράν καθώς αυτός ο Βιομηχανικός Βορράς δεν έχει ήδη και δε θα έχει ακόμα περισσότερο στο μέλλον να προσφέρει τίποτε απολύτως στον ανεξάρτητο Νότο που μπορεί να επιβιώσει ουτως ή άλλως λόγω κυρίως της Θαλασσάς του, της Μεσογείου. Οι γερμανοι θα στείλουν αυτοκίνητα για να πάρουν λάδι στάρι και κρασι; Ναι αλλα τώρα πια θα πληρώνουν υπέρογκους δασμούς, τα μεσογειακά προιόντα χωρίς τα οποία δε ζουν θα τους έρχονται, όπως παλια, πανάκριβα και οχι υποκοστολογημένα απο τις δικές τους υπηρεσίες και υποκείμενα σε ύποπτες ποσοστώσεις. Και τα αυτοκίνητα και τα λοιπά τους δε θα είναι πια πρώτη έγνοια του Νότιου καταναλωτή... Οπως πριν απο λίγα χρόνια ο Βορράς έσπασε τα ξύλινα ψαροκάικα του Νότου κaταστρέφοντας μια πηγή πλούτου και τροφής τόσο για την Ελλάδα όσο και για άλλλες μεσογειακές χώρες, όπως διέπραξε ο Βορράς και αυτό το έγκλημα, έτσι θα τιμωρηθει για την απληστια του και τις εγκληματικές απάτες του σε βάρος του Νότου και των Βαλκανίων ιδιαιτέρως. Η Γερμανία ειδικά θα σπασει σαν ξύλινο βαρκάκι την ίδια ώρα που οι Ελληνες δοσίλογοι και προδότες των τελευταίων ετών θα δικάζονται στην Ελλάδα κι αναγκαστικά θα αποκαλύπτουν... ο,τι μέχρι σήμερα απαγορεύεται δια ροπάλου να δημοσιοποιηθεί...
*
νεΥρικά αΤοπήματα
*
...προσοχη...
(δες το μέχρι το τέλος για να καταλάβεις γιατι...)
*
ΑνισότιμεΣ ΠεζοδιαβάσειΣ
...γιατι αν έχεις συνεργάτη μάγκα, τσίφτη και καραμπουζουκλή, δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς!
*
ΔιαΦημισΕις
Μνήμες...
O φίλος μου ο Αρης Κ. είχε ενα παλιο Φιατ κόκκινο, ενα μικρων διαστάσεων τετράπορτο 124 αν θυμαμαι καλά. Ηταν του μακαρίτη του πατέρα του κι οποτε βρισκόταν στην Ελλάδα το χρησιμοποιούσε. Το νοιαζόταν αυτό το φιατάκι. Το 'χε τσίλικο. ουτε γρατζουνιά στη λαμαρίνα του. Και το χρώμα ηταν σα να 'χε βγει χτες απο το εργοστάσιο. Ειδα ενα όμοιο μπροστά μου, ξάφνου κάπου στο κέντρο. Μόνο που αυτό ηταν σακατεμένο, χιλιομπαλωμένο, με κάτι σκουριές στους προφυλακτήρες... Ο άγνωστος κάτοχος του δεν το νοιαζεται το αμαξάκι του... Ξύπνησαν όμως μνήμες εστω κι απο μιαν εικόνα παρακμής...
*
Να σαι καλά Αρούλη όπου κι αν είσαι!
*
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ
Ασμα ειδικά αφιερωμένο σ' εσένα χαριεστάτη, ξέρεις εσυ!
(σνορτ...!)
Θα σε νοιάζομαι. Ναι, δε μπορώ να κάνω αλλιώς, είναι αργά πια για ν' αφήσω τον έρωτα μου να σκουριάσει...
(αναφορά στην αιωνιότητα του τώρα)
_____________________
Ελληνική Μουσική
...όπως ενα φλογερό τανγκό...
*
TANGO
*
...και... που 'σαι φίλε Γερμανέ... μην ιδρώνεις, μην αγωνιάς δε θα στο φάμε το λουκάνικο...
εμεις οι πτωχοί Βαλκάνιοι...
*
Ερχεται η Ανοιξη! Ας ερωτευτούμε σαν παιδιά, είναι η πιο αποτελεσματική πράξη αντίστασης στους κερδοσκόπους...
*
ανισΟτιμες πεζΟδιαβάσεις
*
A song fo' ya...
για κακά παιδιά...
και για ενα ξύπνιο απόγευμα Σαββάτου!
*
...γιατι ενα χαρακτηριστικό των περιλάλητων κρίσεων είναι η λανθάνουσα υπνηλία που προκαλούν...
το άδηλο stress, συνέπεια της επιμελούς προπαγάνδας υπέρ των μέτρων για πολυ στενά σώβρακα, κοιμίζει την κριτική σκέψη και μουδιάζει το κουρασμένο κορμι...
Δια ταύτα...
Bad Boy Boogie...
acdc
*
Νευρικά Ατοπήματα
*
καλό ΣΚ
* * *
Νουρέγιεφ των Αιθέρων
Aυτη η κατασκευή των Ρώσων, αυτό το πετούμενο ανανεώνει τους μέχρι ωρας γνωστούς ελιγμούς του πλεον εξελιγμένου γνωστού πολεμικού αεροσκάφους. Αψηφά τη βαρύτητα και χορεύει στους αιθέρες απο τη λίμνη των κύκνων μέχρι το back in black των acdc. Μια αξιοσημείωτη πρόταση για τη δημιουργία ενος νεου εξοπλιστικού προγράμματος που θα θωρακίσει απο αέρος την απειλούμενη και απο ξηράς και απο θαλάσσης χώρα μας. Τουλάχιστον στον αέρα θα τα πηγαίνουμε καλά! Αντε και στη θάλασσα με τις νέες πανάκριβες Γαλλικές φρεγάτες παρεκτός κι αν οι οχτροί πάρουν την κατάλληλη στιγμή τα αναβαθμισμένα μοντέλα και μας ριξουν στ' αυτιά... Απο αέρος όμως θα έλθει η σωτηρία κι απο αέρος θα κερδίσουμε και τούτο τον πόλεμο αδερφές κι αδέρφια μου, συντρόφισσες και σύντροφοί μου! Με το πεζικό δεν ξέρουμε τι θα γίνει. Είμαστε λιγοι γαμώτο, πολλοί λίγοι κι είναι οι οχτροι παρα πολλοί και πολυ καλά οπλισμένοι κι εκπαιδευμένοι. Κουράγιο παλικάρια δε θα 'ναι η πρώτη φορά! Αμ έλα που θάναι για όλους το βάπτισμα του πυρός κι οσοι βγουν αβλαβεις απο την πύρινη κολυμπήθρα θα πρέπει να συνέλθουν γρήγορα και να πάρουν τις σωστές πολεμικές αποφάσεις. Δηλαδή τη μια και μόνη που τους αρμόζει: ή ταν ή επι τας! Και καμία σχέση με το τας κεμπαμπ για τους νεότερους οι οποίοι καλά θα κάνουν να γυρίσουν τη μόδα στο militaire για να είναι έτοιμοι να αντεπεξέλθουν στις δύσκολες συνθήκες που θα προκύψουν απο μια πιθανή πανηγυρική ήττα της Ελλάδος. Η ταν ή επι τας λέμε! Κι ας μην υπάρχουν πια ασπίδες! Ας σε φέρουν πίσω πάνω σ' ενα κομμάτι απο το ένδοξα χτυπημένο τεθωρακισμένο σου, λέμε τώρα, όπως λέμε απο την αρχή για το έξοχο αυτό τζετ της Ρωσσικής πολεμικής αεροπορίας-βιομηχανίας...το οποίο δεν παραγγείλαμε ποτέ ως οφείλαμε εστω κι δε δε θα μας το έδιναν τελικά οι φίλοι μας οι Ρώσοι (ή θα μας έδιναν ενα με περιορισμένες δυνατότητες σε σχέση με το original το δικό τους) κι αρκεστήκαμε σε κάτι υποδεέστερα αμερικανοευρωπαικά πετούμενα για την άμυνα μας. Γιατι περι επιθέσεως ουδεις λόγος. Με τι να επιτεθείς ρε καραμήτρο; Και που; Γι' αυτό σου λέω... δεν το αφηνουμε το εξοπλιστικό να περάσουμε σε ενα άλλο θέμα λιγότερο κουραστικό άχαρο κι αγχωτικό; Να μιλήσουμε ας πούμε για θέματα που άπτονται της ανθρωπινης σεξουαλικότητας; Για κινηματογράφο και βιντεοταινίες; Για ντιβιντι; Μήπως πριν απ' οτιδήποτε... να πιούμε μια σαμπάνια να χαλαρώσουμε; Ναι;... Εντάξει αντε πάμε, άνοιξε την τη σαμπάνια! Α... και που 'σαι μην πετάξεις το μπουκάλι κάπου θα φανει χρήσιμο...
Σημείωση: το περας της επίδειξης των δυνατοτήτων του αεροσκάφους SU-37, ακολουθει η ανάκρουση του ύμνου της Σοβιετικής Ενωσης και φωτογραφίες απο τη στρατιωτική ιστορία της χώρας. Κουράγιο, αλλιώς μπορείς να περάσεις στο επόμενο άρθρο που έχει σχέση με τη σεξουαλικότητα και τα κόλπα που μπορούν να γίνουν στην τραπεζαρία (σε μεθεπόμενο άρθρο θα ασχοληθούμε με τους καναπέδες τις μονές και διπλές πολυθρόνες και το απόλυτο ανάκλινδρο πριν περάσουμε στις συμβουλές για αισθησιακές διεισδύσεις).
*
original series
^^^^^^^^^^^^
την άβυσσο τη φτιάχνει ο καθένας μας στο νου του...
με την ελπίδα οτι στα βάθη της λιώνει ο πάγος...
***
σκατά
__________________________________
*
Οταν οι τζαμπατζήδες της εύφορης κοιλάδας αποφάσισαν να βάλουν τάξη στα κελάρια τους ηταν ήδη πολύ αργά. Λίγο λαρδί και κάμποσα κλούβια αυγά είχαν απομείνει. Κι η εύφορη κοιλάδα δεν ήταν πια εύφορη. Ενας σκουπιδότοπος ηταν τώρα, μια χωματερή ανθρώπων κι ιδεών κι άχρηστων υλικών που είχαν εισαχθεί με μοναδικό σκοπό μια προμήθεια. Κι οι άλλοτε ευτυχείς κλέφτες και λωποδύτες, οι άλλοτε επιτυχημένοι κλεπταποδόχοι ψήφων, οι άλλοτε λαμπροί άρχοντες κομπιναδόροι ένιωσαν πως έπρεπε να πάρουν "μέτρα"! Ο λαός θα στέναζε, ναι, αλλα και τι μ' αυτό... ο λαός πάντα στενάζει αλλιώς δεν είναι λαός κι άλλωστε σε τι χρησιμεύει ο λαός τελοσπαντων αν οχι για να πλουτίζουν οι λίγοι προδότες του, οι λιγοστοί μα τόσο αποτελεσματικοί εχθροί του; Μαζεύτηκαν λοιπόν οι φραγκοφονιάδες γυρο απο τα στρογγυλα τους τα τραπέζια κι έβαλαν κάτω τα μπακαλοτέφτερα τους για να λογαριάσουν πόσες δεκάρες απέμειναν σε κάθε υπήκοο τους. Φασουλι το φασούλι θα ξαναγεμίσει το σακκούλι, είπαν και ελάλησαν. Κι οι υπήκοοι θα θυσιάσουν τα λιγοστά φασούλια τους για την ευημερία της άλλοτε εύφορης κοιλάδας... είπαν και ελάλησαν... Και δώστου φόρους και δώστου περικοπές και δώστου σφιξίματα σε ζώνες, σε μυαλά και σε στομάχια. Κι οι υπήκοοι αμίλητοι, ακούνητοι, αγέλαστοι, σαν εκεινα τα στρατιωτάκια των παιδικών τους χρόνων υπάκουσαν -τι υπήκοοι θα ηταν άλλωστε αν δεν συμμορφώνονταν- κι όσοι λιγοστοί βγήκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν έφαγαν ξύλο κι άλλοι έχασαν αμέσως την κακοπληρωμένη δουλειά τους. Κι οι μέρες άρχισαν να γίνονται ολο και πιο γκρίζες κι ας ερχόταν καλπάζοντας η Ανοιξη. Κι οι νύχτες έγιναν πια αφόρητες, επικινδυνες, πνιγμένες στην πρέζα, στην πουτανιά και στη βρωμιά των σκοτεινών μικρών ανθρώπων. Η άλλοτε εύφορη κοιλάδα είναι πια καμμένη γη. Και κανεις δεν ενδιαφέρεται να φυτέψει μια νεα ιδέα, μια απλή εστω απατηλή ελπίδα...
*
Ανθρωπάκια της Ολιγαρχίας, κερδίσατε το παιχνίδι...
και τώρα;...
*
![]()
Στο δρόμο στενάζει η εξουσία. Τρέχει δάκρυ, το παράπονο, γιατι δεν της κάθεται όπως πρέπει η πελατεία. Στο δρόμο ληστεύονται οι ελπίδες. Χρηματιστηριακές αξίες. Χωρίς αντίκρυσμα, με προοπτική μοναδική τις κάθε λογής θυσίες και ταλαιπωρίες. Και νατες οι πορείες. Ο πολίτης πορεύεται στο μονόδρομο που χαράσσει η εξουσία. Πελάτης που διαμαρτύρεται... σε ποιόν και γιατι ακριβώς;
*
Kαπνογόνα, δακρυγόνα και φωτιές,
κραυγές που πνίγουνε τις λέξεις. Κι έπειτα ψίθυροι, ο απόηχος των αισθημάτων που δεν μεταδόθηκαν. Κι αργότερα σιωπή, η σύντροφος της αμετάδοτης μοναξιάς του απεργού, σιωπή που ηχεί πιο πειστικά απο τις λέξεις...
*
bAd yeaR
Eνταξει, το γραφω στα Ελληνικα... γιατι, σε λίγο τα πιο νεα και πιο σκληρά μέτρα θα περιλαμβάνουν και την αλλαγή της γλώσσας μας με σκοπό την εξοικονόμηση των λέξεων, καθότι οι υπόλοιπες Ευρωπαικές γλώσσες είναι πιο πτωχές και κατα συνέπεια πρέπει να συγκλινουμε και να εξαλείψουμε το λεκτικό πληθωρισμό...
Ακολουθεί απόσπασμα απο αρθρο του Στάθη σε ημερήσια εφημερίδα
(...)
Ελα ρε ...
δεν είσαι;
τώρα σε λίγο ρε παπάρα που σου το παίρνουνε το ευρώ...
και πίσω στην υποτιμημενη δραχμή...
ελα...
φώναξε ρε παπαράκο...
ζήτω ο Γιωργάκης...
Θα είμαστε μόνοι στη στάση. Καιρός, βεβαίως, δε θα υπάρξει για να αντιληφθούμε τη μοναξιά μας. Το λεωφορείο θα έρθει να μας αρπάξει.
Οι ματιές θα διασταυρωθούν αλλα μόνο για λίγο και τ' αγγίγματα στο νου θα μείνουν εντυπώσεις,
Ακου, ο ήχος της πραγματικότητας είναι καμιά φορά λιγότερο γλυκός απο τις ωδές των ψευδαισθήσεων. Είναι όμως καλύτερη η παράφωνη πραγματικότητα απο την υψιτονο ψευδαίσθηση. Η πραγματικότητα αποζημιώνει την παραφωνία με τη συνέπεια της ενω οταν σβήνει η ηχώ των ψευδαισθήσεων μένει η ασυνέπεια της απουσίας, μια πικρίλα στο μυαλό ή ενα αυχενικό...
Η πτώσις... Των εραστών; Των μαγικών γυναικών; Η πτώσις των αγγέλων μήπως;
Θα διαπιστώσεις οτι κάθε πτώσις είναι αναπόσπαστο κομμάτι του πεπρωμένου.
Η κάθε είδους πτώσις είναι δομικό στοιχείο της ειμαρμένης.
Μετά απο τις περισσότερες πτώσεις επικρατεί σιγή. Ο πεπτοκώς την ανάσα του κρατεί και το πλήθος που θωρρεί παύει κι αυτό να θορυβεί!!!
Είναι δηλαδή, μια δύσκολη στιγμή!
Και μετά;
Α... οταν φτάνεις να αναρωτιέσαι για το οποιο "μετά" έχεις καταλαγιάσει, το πάθος σε έχει κουράσει, αναζητάς την ηρεμία της μοναξιάς, εκει στη στάση απ' όπου μόνος επιβιβάστηκες σ' εκείνο το λεωφορείο... Θυμάσαι;
Και μετά;
Και μετά τίποτα! Γιατι δεν υπάρχει μετά στ' αλήθεια. Υπάρχει στα παραμύθια. Αυτοί ζήσαν καλά και μεις καλύτερα. Αυτό είναι ενα μετά. Στην πράξη όμως δεν έχει καμμία αξία μεγαλύτερη απ' ο,τι μια στερεότυπη ευχή. Το μετά είναι αποτέλεσμα ενος ακαθόριστου χρονικά τώρα. Η συνθήκη αυτή περιπλέκει την υπόθεση ενος "μετά" αποκλειστικά καθορισμένου απο το εγγυς πριν. Το τώρα που μεσολαβεί είναι η αληθινή μαγεία, η στιγμή, το πάθος που αν σβήσει θα είναι ήδη το "μετά"... η πραγματικότητα!
Ποιητικόν Αίτιον
*
Ε λοιπόν δε με πιάνεις κώτσο, οχι τούτη τη φόρα!
Σ' έχω μετρήσει, σ' έχω δει απο τη θέση εκείνου που δεν τα παίρνει...
θέση δύσκολη για μας θέση εύκολη για να την αντιπαλαίψεις εσυ που τα παίρνεις, θέση που θαρρείς οτι μπορείς να τη χλευάσεις, να τη λασπώσεις να τη γιαουρτώσεις...
μικρέ ηλίθιε....
παρτα τώρα γιατι λίγος χρόνος σου μένει ακόμα...
όπου ναναι όπως ήδη έχουμε πει τελειώνει κι ο Γιωργάκης...
και μετά ;;;;
τι θα κάνεις διεφθαρμένε κάθικα;
εσυ ο τμηματάρχης που τόσα χρόνια τα 'παιρνες;
τι θα κάνεις;
εσυ ο προιστάμενος πασων των υπηρεσιών που τόσα χρόνια ήσουν ο σατράπης...
τι θα κάνεις;
σκέψου μονάχα τι θα σου λάχει οταν θα λήξει η Πολιτική Προστασία...
σκέψου τι έχεις να πάθεις δοσίλογε προδότη σκέψου...
ξέρεις έχεις καιρό... λίγο ειν' αλήθεια αλλα έχεις ακόμα μέχρι να πέσει κι ο
Γιωργάκης... έχεις καιρό να γίνεις Ευρωπαίος... σκέψου δοσίλογε διεφθαρμένε βάρβαρε γιατι αν δε σκεφτείς σε περιμένει ενα πέος... βαρύ ασήκωτο και πολύ σκληρό για τον αφρώδη κώλο σου...
σκέψου...
*
Τα ταμεία πρεπει να γεμίσουν σε χρόνο dt
στον ίδιο χρόνο που άδειασαν...
*
πριν φύγει κι ο Γιωργάκης...
(δεν έχει και πολυ καιρό στη διάθεση του)
πρέπει τα ταμεία να είναι και πάλι γεμάτα...
κόφτε τον αφρώδη κώλο σας...
και φέρτε πίσω τα κλεμμένα...
γιατι τούτη τη φορά δε θα φύγει κανείς απο τη χώρα με βαλίτσες γεμάτες λεφτά...
...
κι οταν λεμε να γεμίσουν δεν εννοούμε να αδειάσουν οι άδειες τσέπες των μικρομεσαίων μαρτύρων του Ελληνομεγαλομαμωνα... εεεε;
καταλαβαίνεις ρε μεγαλολαμόγιο προδότη ετσι;...
*
και ξερεις δε χωρεί προπαγάνδα εδω... ο,τι και να πεις οποιο κανάλι και ν΄αγοράσεις...
ε ρε αρχίδι δε θα τη γλυτώσεις τούτη τη φορά....
*
κοίτα... γέμισε τα πάλι τα ταμεία χωρίς κανένα φόρο, μπορείς γιατι τα έχεις... είναι βρε ανθρωπάκο τα κλεμμένα, γέμισε τα για να μη σε γεμίσει ο όχλος... σφαλιάρες...
κατάλαβες ετσι;
*
και τον όχλο αυτόν οσο κι αν σου φαίνεται παράξενο... θα τον παρακινησει η ιδια η φατρία σου οι ίδιοι οι πάτρωνες σου... αυτοί που δεν τους πλήρωσες τα δεδουλευμενα-κλεμμένα... οι Ροβεσπιέροι σου ντε...
οι Ευρωπαίοι κοινοτικοί...
ξέρουν αυτοί ....
είναι ψωμοτύρι τους το διαίρει και βασίλευε...
έχουν γράψει ιστορία επ' αυτου...
την οποία μες στη μεγαλομανία σου βρε δε φρόντισες να θυμηθείς ουτε να διαβάσεις αν δεν την έζησες...
γι' αυτό...
δωσε πίσω φράγκα...
γιατι αλλιώς...
αστο....
περίμενε απλα και τρώγε οσο μπορείς μέχρι να πέσει και το τελευταίο οχυρό σου...
ο Γιωργάκης...
...

Εφτασε αυτό το παρα κάτι της χρονιάς! Tρέχουν οι λίγες ώρες που απομένουν μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους. Κι η νύχτα της Πρωτοχρονιάς μοιάζει πάντα ακίνητη, μια ψευδαίσθηση που δημιουργεί η γιορτή. Το νέον Ετος στην αφετηρία του μένει για μια μέρα ασάλευτο, περιμένει την επόμενη για ν' αρχίσει την τρεχάλα του. Και μας χαιρετάει, εμας που ανοίγουμε σαμπάνιες στις κερκίδες, εμας που πανηγυρίζουμε την ύπαρξή μας γι' άλλη μια φορά, γι' άλλη μια χρονιά... Εμας, που αθώοι γεννηθήκαμε μα καταδικαστήκαμε ερήμην απο τη Φύση να είμαστε παντοτινοί αιχμάλωτοι του κάθε τρέχοντος έτους...
*
2010 παρα κάτι...
2010 φιλιά σ' αυτούς που αγαπάμε,
πριν ειν' αργά...

...γιατι το στροφόμετρο του Χρόνου έχει πιάσει κόκκινο...
καΛή εβΔομάδα
Αρχη του παρόντος Περιπατολογίου
9 Μαίου 2009
Ο Μεγαλέξανδρος και το Αγαλμα του
Καρκίνος και δαχτυλικά αποτυπώματα
ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΝΕΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΟΝ 21 ΑΙΩΝΑ - ΔΙΩΞΗ ΔΑΣΚΑΛΑΣ
Βλάβες (στα Γαλλικά-en francais)


osole mio
Athens
Το προφίλ μου


My blog is worth $7,903.56.
How much is your blog worth?