Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009

ελα... ξερεις εσυ...

ελα μωρε ξέρεις εσυ,,,....
*
ανισότιμες πεζοδιαβσεις


Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009

Aμίλητες Στιγμές...

altΛανθασμένη απογραφή. Μια ακόμα πιο λανθασμένη ομιλία και στη συνέχεια η αποδοχή, ενος σφάλματος στα νούμερα, μιας παράλειψης ενος ή περισσότερων μηδενικών και τέλος η συγγνώμη. Προτάσεις χωρίς ρήμα. Αντιδράσεις χωρίς πνεύμα, χωρίς καν ειρμό. Αντιδράσεις γι' αυτιά που δεν ακούνε, για μάτια που βλέπουν μόνον αριθμούς που ο νους δεν τους καταλαβαίνει. Κάπου κάποιοι ψιθυρίζουν, φοβισμενα, ισως συνωμοτικά: κοίτα ρε, τα μηδενικά σου πήρανε τα σώβρακα και γινήκανε ασσοι... Κι αμέσως ακούγονται οι σειρήνες! Τα περιπολικά είναι οχι τα νοσοκομειακά! Για τον πονεμένο πάντα αργούν αλλα γι' αυτόν που πρόκειται να πονέσει πάντα σπεύδουν. Και μετά απο τις σειρήνες η σιωπή. Των κωθωνιών. Μέχρι να ξημερώσει, να βγει ο ήλιος να σβήσει το φως ο,τι φωσφόριζε στο σκοτάδι. Η μέρα, η εργάσιμος δε χωρει αμφιβολίες, δεν επιτρέπει αμφισβητήσεις η Ανάγκη, είναι Οδηγός, είναι αυτή που τα πάντα ορίζει και τα πεπρωμένα καθορίζει! Γι' αυτό οι άσσοι, τα μηδενικά του χτες, πασχίζουν ακατάπαυστα να την ελεγξουν, να την κατακτήσουν, να τη δημιουργήσουν... την Ανάγκη! Γιατι αν δεν υπάρχει Ανάγκη τα μηδενικά που γίνονται χαρη σ' αυτήν άσσοι καταπίνονται απο το κενό της υπαρξής τους ή μένουν ήσυχα στο τίποτα απ' όπου αναδύονται... όταν καταφέρουν να δημιουργήσουν μιαν Ανάγκη. Και συχνά τα καταφέρνουν. Κι αλίμονο σ' εκείνους που θα βρεθούν δεμένοι στο άρμα της κρυφής τους αμαρτίας. Για χρόνια, χάρη στην ανύπαρκτη, χάρη στη δημιουργημένη Ανάγκη, οι άτυχοι θα σέρνονται στον πάτο της καθημερινότητας, θα δουλεύουν για ενα ολοστρόγγυλο τίποτα χωρίς καν να διανοούνται οτι ο κόπος τους προσθέτει μηδενικά στα παχυλά έσοδα των Μηδενικών που τους ορίζουν. Κι οσοι δεν πιάστηκαν στα δίχτυα της δημιουργημένης Ανάγκης λουφάζουν τρομοκρατημένοι απο τα νούμερα, απο τις δημουργημένες επιδημίες, απο τις εικονικές πανδημίες, απο το θόρυβο των ρουφιάνων που φωνάζουν... Τα νούμερα... οι δείκτες... τα Μηδενικά... πως χάνεται το νόημα τους αν εστω και για μια στιγμή ο νους πετάξει πάνω, περα απο την Ανάγκη που δημιουργεί η λογιστική τους. Τότε μένουνε γυμνοί στην κρίση του δούλου τους κι αξιά πια καμιά δεν έχουνε τα χρήματα τους... Αλήθεια πόσες ψευτικες απογραφές, πόσες κούφιες ομιλίες κι υποσχέσεις χρειάζονται για να πετάξει επιτελους μακριά ο νους;...

Αμίλητες Στιγμές


Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009

Five o clock...

Καλημέρα

Τετάρτη κι ας μην είναι ακόμα πέντε το πρωί...

το κορίτσι όμως είναι όνειρο...

(γιατι είναι ακόμα νύχτα, πέπλο του βάσανου της μέρας...)

*

mUsic


Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009

Σκυλί μαύρο....

*

Στην υγειά σου...

μαύρο κακό σκυλί...

*

δε θα μας πεθάνει κανένα εμβόλιο λωποδύτες των εθνών...

*

γρίππη θα πάθουν τα παιδιά σου αλήτη φαρμακέμπορα

*

εμεις θα ζήσουμε

γιατι είμαστε μαύρα κακα σκυλιά...

ΓΑΒ!

*

νευρικά ατοπήματα