Παρασκευή, 10 Σεπτεμβρίου 2010

O Xορός του Χρόνου

alt

Μερικά απ' όλα κεινα που με σκοτίζουν κατα καιρούς, είναι αυτά που με γερνάνε περισσότερο. Κι αν θέλω να είμαι ειλικρινής κι οσο πιο αδέκαστος στην κρίση και στην περιγραφη των αμαρτημάτων μου πρέπει να ομολογήσω οτι σε πολλα με απατάνε οι μνήμες μου, ενω σε λιγα επικαλούμαι την ανωριμότητα της νιότης. Εξαιτίας της οποίας ζάρωσα κι ή άλλοτε φρέσκια επιδερμίδα μου μοιάζει τώρα με φλούδα ώριμου σύκου. Κάποιος μου 'πε πως κάθε ρυτιδα είναι το χάραγμα π' αφήνει στο παρκέ ο Χορός του Χρόνου. Είναι, μου 'πε κάποιος, τα μετρητά που σου απέδωσαν οι προσπάθειες να καταλάβεις τούτο το μάταιο κόσμο. Ως τα σήμερα... Σημερα; Μα βρε κουτέ κι αυτό στο χορό του χρόνου ανήκει. Μια φιγούρα είναι καθημερινή που άλλοτε περναει σαν ενα σπουδαίο σήμερα χορεύοντας αναλαφρα, χωρις να μένουν τα σημάδια των ηδυπαθών βημάτων, άλλοτε περνάει σαν ενα ανεπιθύμητο σήμερα οποτε ο νους εκτρέπεται στην οδο της αναμνησιολαγνίας και τα περισσότερα απο τα χθες υποκαθιστούν εκείνο το Σήμερα που θες Αύριο να τοχεις ήδη ξεχάσει...  


Aνισότιμες Πεζοδιαβάσεις
alt


Παρασκευή, 10 Σεπτεμβρίου 2010

Κρυόπιτα

-Ναι... καλησπέρα...

-Καλησπέρα σας, παρακαλώ;...

-Ναι... μια Κρυόπιτα θα ήθελα...

-Μάλιστα κύριε, κατεψυγμένη ή μελάτη;

-Αν γίνεται βάλτε τη για 3 δεύτερα στο φούρνο μικροκυμάτων...

-Μάλιστα κύριε, περάστε στο ταμείο θα σας τη δώσουν εκεί...

-Ευχαριστώ...

*

Η ξανθιά στο ταμείο μου θυμίζει τη γκόμενα ενος φίλου, έχει ωραίαφυσικά βυζιά, σπάνιο πράμμα στις μέρες μας... Τώρα θα μου πεις πως είμαι σίγουρος οτι είναι φυσικά εκει που βρίσκονται κρυμμένα; Ναι... ξέρω γω τι λέω, η φόρμα εργασίας μπορεί να είναι άκομψη ομως ειναι αρκετά εφαρμοστή κι απόντος του σουτιεν ή του ηλεκτρονικού ανορθωτή παιρνας ευχάριστες στιγμές...

-Μια κρυόπιτα κύριε; 

-Ναι... ναι δεσποινίς... τι χρωστάω;

-Εξι δεκάρες κύριε...

Κάνω οτι ψάχνω για ψιλά στις τσέπες του παλτού αλλα στην πραγματικότητα μετράω νοερά... ενα, δυο, τρια...

-Καλε κύριε...

Νάμαστε! Αυτό ήταν, άπόψε θ' αγαπηθούμε σίγουρα, σκέφτομαι και χαμογελώντας απαντώ

-Μια στιγμή γλυκειά μου ψάχνω για ψιλά αλλιώς έχω κατοστάρικο...

-Αχ καλέ κύριε... να σας πω...

-Ναι, πείτε μου...

-Αχ καλέ, είστε ο...

Χαμογελάω κλεινοντας της το μάτι, αφήνω στον πάγκο μπροστά της μια δολευρωλίρα και το ψηφιακό μου επισκεπτήριο πριν απαντήσω χαμηλόφωνα

-Ναι... σωστά κατάλαβες, έλα να βρεθούμε... αποψε στις εννιά.

Παίρνω την κρυόπιτα απο τα χέρια της και βγαίνω γρήγορα απο το κρυοπιτάδικο. Σε λίγο θα κλείσει η γραμμή Σύνταγμα - Γλυφάδα για συντήρηση. Μέρα που βρήκαν να την κάνουν... Ναι... κι αν δεν προλάβω το τελευταίο δρομολόγιο θ' αναγκαστώ να πάρω το απλο μετρό και θα φτάσω τσαλαπατημένος σπίτι... Τρέχω...

*

Φίλ(η)(ε) αναγνωστ(ρια)(η) Μέχρι να φτάσω στη στάση της Βολίδας, πιάσε καναπέ, βάλε βιονικές μπύρες στο πρόγραμμα αγορών του σπιτιού και προγραμμάτισε αυτόματη τακτοποίηση του γραφείου χρησιμοποιώντας το πρότυπο clean and lovely.

*

Αθήνα Σεπτέμβρης 2108

Τέλος πρώτου έπεισοδιου

*

Η ΚΡΥΟΠΙΤΑ

εργο γενικής και αόριστης φαντασίας σε επεισόδια

*

Απο τη συλλογή του Ιδρύματος Πιουλιου Κλασιμεβγιν: Ελληνικές Μελέτες 2100 - 2200 Ταξινόμηση: Μυθιστορία Πηγές: Διαπλανητικό Ινστιτούτο Πολιτισμικών Ερευνων (ΔΙΠΕ)

Χορηγοι του προγράμματος: Υπουργείο Φυσικής Ιστορίας

Υπουργείο Γραμμάτων και Τεχνών

Υπουργείο Αρχαιοελληνικών Μελετών

Υπουργείο Ανάπτυξης και Πολιτισμικών εξαγωγων

Γενική Γραμματεία Ευρωπαικών Ιστορικων Παρακαταθηκων και Δανείων

Μουσείο του Ανθρώπου

Ο Εκδοτικός Οργανισμός: Χαρτοσβούρας bros.ltd

Η Τράπεζα Δεδομένων Πασης Φύσεως Μόρρις Σουταπέρνο (MS-BANK)

Η Τράπεζα Προσωπικών Δεδομένων και Στατιστικων SEBA-NISI co ltd

Το Πρακτορείο Τυχερών Παιγνιων των αδελφων Ζαράκι

Οι 1200 κατασκευαστές δικτύων και εφαρμογων web

Το ταμείο Ανέργων Έλληνων Αστροναυτών (ΤΑΕΑ)

Η ταβέρνα "Το γιοφύρι του Κακομοίρη"

Η Σχολή Χορού Ραφαέλλας Χοροπήδα Μπατσικλότσου

Συνεργάστηκαν επίσης για τη μεταφορά του παρόντος κειμένου απο το κυβερνομέλλον στο κυβερνοπαρόν:

Το Εθνικό Ινστιτούτο Χωροχρονικών Μελετών και Παραγωγών (ΕΙΧΜΕΠ)

Ο Νοσηλευτικός Οργανισμός Γριππάκη

Ο καθηγητής υποατομικών εφαρμογών Λουκάς Κλάστερπλάγκιν (άμισθη συμμετοχή στην τελική φάση παραλαβής του sms driver απο το μέλλον)

Τέλος Ευχαριστούμε:

τη Διεύθυνση του Οργανισμού Αποκατάστασης Πλυμένων Εγκεφάλων (ΔΟΑΠΕ) για την αμέριστη συμπαράστασή της στο δύσκολο εγχείρημα που αναλάβαμε και φέραμε μαζι σε περας.

τον Ομιλο Μπαμπέση για τις εγκαταστάσεις που μας παραχώρησε δωρεάν

και τη γενική Γραμματέα του Σωματείου Αστεροειδολόγων-Κομητολόγων κυρία Αλκμήνη Πουσουκουμούμπα.

~*~

Επιστροφή στο στούντιο με τους καλεσμένους μας...

Ωραιαιαιαια... Τα διαβάσατε ολα αυτά; Μπράβο, Μπράβο... Και... εξακολουθείτε να αναρωτιέστε που είναι το σκάνδαλο; Ε λοιπόν κυρια και κύριε μου δεν έχετε καταλάβει τίποτα. Αλλα... μην ταρράζεστε, γι' αυτό είμαστε εδω, για να σας φωτίσουμε το δρόμο! Για ρίξτε μια ματιά στους χορηγούς κι ισως κάτι καταλάβετε γι' αρχή...

(στην οθόνη απέναντι απο τους καλεσμένους στην εκπομπή εμφανίζεται η ονομασία μερικων χορηγων)

Εκδοτικός οργανισμος Χαρτοσβούρας bros .ltd

Η Τράπεζα Δεδομένων Πασης Φύσεως Μόρρις Σουταπέρνο (MS-BANK)

Το Πρακτορείο Τυχερών Παιγνιων των αδελφων Ζαράκι

Βλέπετε λοιπόν;! Οι τρεις αυτοί χορηγοί είναι βουτυγμένοι ως το λαιμό στα χρεη και στα σκάνδαλα! Κι όμως έχουν πάντα τη δυνατότητα να χορηγούν! Λοιπόν... να σας πω τι κάνουν; Τοκίζουν εντυπώσεις! Μάλιστα! Ετσι θα πέσουν στα μαλακά οταν μεθάυριο θα τους στριμώξουν αυτοι που σήμερα υποφέρουν εξ ατίας τους...

Πως; Δεν το πιστέυετε; Καλα... Περιμένετε τα επόμενα επεισόδια και εδω είμαστε να τα ξαναπούμε...!

~*~

ΤΕΛΟΣ

σε συνέχειες



Πέμπτη, 9 Σεπτεμβρίου 2010

Treat...

Cat in Bowl.jpg

Για μια ισορροπημένη καλημέρα χρειαζόμαστε μιαν ισορροπημένη πρωινή τροφή και πριν απ' αυτή εναν ισορροπημένον ύπνο. Μ' άλλα λόγια ενα γερό, ελαφρύ πρωινό είναι το κερασάκι στην τούρτα ενος γλυκού ύπνου. Αν δηλαδη δεν έχεις κοιμηθεί τι γίνεται; Θέλω να πω... παίζει το ισορροπημένο πρωινό; Ναι, θα σου απαντήσω, βεβαίως υπο την προυπόθεση οτι έμεινες ξύπνιος και το χαιρόσουνα και σε βρίσκει το πρωί εξαντλημένο, με το πρόσωπο σκαμμένο απο την ηδονή... -ωπ παρντον, ναι μου ΄ρθε εκείνο το κλισε της παλιάς καλής σχολής μιας άλλης εποχής...- αν τελος πάντων δεν ξημερώνεις χαλασμένος και κακοδιάθετος ενα καλό μπρεκφαστ θα σε τονώσει κι ισως να συνεχίσεις μέχρι το μεσημέρι την κραιπάλη. Ναι... μην αναρωτιεσαι για μένα, είμαι απο κείνους που μάλλον σπανια απολαμβάνουν ενα γερό ισορροπημένο πρωινό... Πως; Για ποιό λόγο; Ελα... ελα πολλά ρωτάς... η εκπομπή αυτή είναι λάιτ μπλα μπλα με καλή μουσική, Σαντάνα παρακαλώ κι οχι ο,τι ο,τι... αυθεντικές εκτελέσεις... οχι παίζουμε! Αστες λοιπόν τις αχρείαστες ερωτήσεις και προχώρα στην απόλαυση της μουσικής... Και προσοχή, μη μου ξυπνήσεις τη γάτα, χαίρομαι να τη βλέπω ευτυχισμένη... 

Ηταν η Εκπομπή 

Μουσική Παρένθεση


Πέμπτη, 9 Σεπτεμβρίου 2010

Nέα απο τα παλιά

00-pa1.jpg

-110 χρόνια ιστορία - 


History Pannel


Τετάρτη, 8 Σεπτεμβρίου 2010

Η παραγγελιά τ' αηδονιού...

Αιντε, για τον ανασχηματισμό ορε! Να μας ζήσει ο GAP και τα γενναία παλικάρια του! Κι επειδή με τη νεα τούτη κυβέρνηση που 'χει κι απο δυο υφυπουργούς σε κάθε υπουργείο κι ενα σωρό άλλους παραπανω απο την προηγούμενη κι είν' έτσι όλα τ' αηδόνια ευχαριστημένα, νιώθουμε κι εμεις πιο χαλαροί και αισιόδοξοι, του παραγγέλνουμε του μεγάλου τιμονιέρη μας να μας οδηγήσει με σταθερό τιμόνι στον τέταρτο μονόδρομο που χαράσσει αυτός και το ενα τρίτο των βουλευτών του που σχηματίζουν τη νέα ολιγομελή -πάντα- κι ευέλικτη (σαν το φίδι ενα πράμμα) κυβέρνηση του (μπαλωθιές-χειροκροτήματα, ο φακός αποφεύγει τα κλούβια αυγά, τις σάπιες ντομάτες και τα καρότα που πλανώνται αδέσποτα στην ατμόσφαιρα όπως και τις μούντζες...). Ευχαριστούμε GAP για τις φιλότιμες προσπάθειες που καταβάλλεις ωστε να γίνουμε όλοι οσο το δυνατόν σοσιαλιστικά φτωχοτεροι και κοινωνικά απομονωμένοι! 

Ηταν η εκπομπή 

ΑΦΙΕΡΩΣΗ 

*    


Τετάρτη, 8 Σεπτεμβρίου 2010

Ξημερώνοντας με μια σοκολάτα...

alt

***

Ξύπνησα νύχτα...

και μες στη σκέψη μου σβήσαν τα φώτα... Πετάγομαι απο το κρεββάτι και ψάχνω για το διακόπτη, οι σκοτεινές σκέψεις με φοβίζουν... Που βρίσκομαι, ψελλίζω, τι έγινε, μονολογώ για να πάρω την απάντηση απο την τηλεόραση που φωτίζει, μόνη αυτή το έρημο σαλόνι: "έγινε ανασχηματισμός". Πως; Κλείνω την τηλεόραση κι αννάβω το φως. Ρίχνω στους ώμους μου ενα φθινοπωρινό πανωφόρι και βγαίνω στο διάδρομο της πολυκατοικίας. Ησυχία. Τι ώρα είναι; Δε φοράω ρολόι και το κινητό βρίσκεται κάπου στο διαμέρισμα... Νιώθω μια ανεξήγητη ταραχή. Ανασχηματισμός... πρέπει να μάθω τι ωρα είναι... Κάνω να τρυπώσω στη φωλιά μου και να σου ο γεροντας γείτονας στο κατώφλι του με μια σακούλα στο χέρι. Που πας κυρ Ακάκιε, του λέω με την ελπίδα να μάθω κατι παραπάνω για τις συγκλονιστικές πολιτικές εξελίξεις, βγάζεις τα σκουπίδια; Α παιδί μου, απαντάει ο γέροντας, τι κάμεις τέτοιαν ώρα ξύπνιος; Τι ωρα είναι κυρ Ακάκιε; του απαντάω αμήχανα. Κοντεύει δυο το πρωί παιδί μου και δε βγάνω τα σκουπίδια, πάω να πιάσω καλή θεση στην ουρά του ΙΚΑ κι επειδή θα περιμένω μέχρι το ξημέρωμα πήρα και κανα δυο σοκολάτες να χω να μασουλάω κι οταν με το καλό τελειώσω απο το ΙΚΑ λέω να περάσω απο κανα σουπερ μάρκετ να γεμίσω τη σακούλα με προμήθειες, λίγα μακαρόνια, αλεύρι ζάχαρι καμιά κονσερβούλα... έγινε ανασχηματισμός, καταλαβαίνεις παιδί μου... κι όποτε γίνεται ανασχηματισμός σχεδόν αμέσως μετά πληρώνουμε τα πάντα παραπάνω ενω μειώνονται ακόμα περισσότερο οι συντάξεις... Ανασχηματισμός; ρωτάω αμήχανα. Ναι παιδί μου, απαντάει γαλήνια ο γερο Ακάκιος γεννήθηκαν και νέα υπουργεία, να όπως το υπουργείο Θαλασσων... Το υπουργείο Θαλασσών, αναφωνώ, μπας και πάνε να φορολογήσουν τα κύματα; Λέω ενα ευχαριστώ στο συνταξιούχο γείτονα μου και επιστρέφω στην αρχή του κειμένου. Ξύπνησα νύχτα... ναι, ηταν η τηλεόραση ανοιχτη, με είχε πάρει ο ύπνος στον καναπέ και κάποια στιγμή κάποια φωνή με ξύπνησε χτυπώντας με θράσος του νου την πόρτα. Ανασχηματισμός! Αμ πως να μη σκοτεινιάσουν οι σκέψεις, πως να με πάρει ο ύπνος μετά, γαλήνιος... Αυπνία, ο κυρ Ακάκιος θα έχει ήδη φτάσει στο πλατύσκαλο του ΙΚΑ, οι ανασχηματισμένοι θα ανοίγουν σαμπάνιες ή θα κάνουν σχέδια για ανάκτηση του χαμένου αξιώματος... αυπνία... Σοκολάτα! Ναι, μια σοκολάτα για να ηρεμήσω... να γλυκαθώ, να πάρω δυνάμεις να βγω έξω κι εγω, σαν το γέροντα Ακάκιο, να πάρω όσες προμήθειες μπορώ... να πάρω κι εναν αριθμό προτεραιότητας στο ΙΚΑ έτσι προληπτικά, ποτε δε ξέρεις τι θα σου συμβεί μέχρι τον επόμενο ανασχηματισμό... η ελλειπής θέρμανση τις κρύες νύχτες του χειμώνα... το λιγοστό φαγητό... Τι νύχτα κι αυτή! Εντάξει, ενας ανασχηματισμός ήταν, έγινε, πάει και τέλειωσε. Νυχτερινός όπως ταιριάζει στις περιστάσεις, χωρίς πομπή και πολλούς θεατές (για το φόβο των αυγών και της λεμονόκουπας προφανώς), με οδήγησε στην αυπνία εν όψει της εφαρμογής των νέων μέτρων που θα υπαγορεύσει στο νεο κυβερνητικό σχήμα η Τρόικα. Ας είναι, θα μασουλήσω τη σοκολάτα μου, θα ηρεμήσω κι έπειτα... θα ξεκινήσω χαλαρά τις πρώτες... 

ΠΡωΙΝΕΣ ΑΣΚηΣΕΙΣ 


Τρίτη, 7 Σεπτεμβρίου 2010

Αδήλωτοι Πόθοι

altΚάνε μου τη χάρη, κλείσε την τηλεόραση, κάθισε αναπαυτικά όπου βολεύεσαι και σκέψου: πόσο πραγματικά σε αφορά ο,τι ακούς και βλέπεις στο ραδιόφωνο και στη μικρή οθόνη; Πολύ; Λίγο; Καθόλου; Μη βιαστείς ν' απαντήσεις, σκέψου πρώτα οτι βρισκόμαστε πάντα σε μια μεταβατική περίοδο. Το Κράτος για να μπορέσει να εγγυηθεί τους ιστορικούς λόγους ύπαρξής του πρέπει να γίνει λιγότερο Κράτος και περισσότερο Εταιρεία αλλιώς κινδυνευέι θεσμικώς να μη μπορεί να ταίσει τους Κρατούμενους του... Η μετάβαση απο την εποχή του βιομηχανικού και μετα-βιομηχανικού κρατισμού στην εποχή του Κράτους-οικοσκευή ή του Φορητού-Κράτους που θα μας κρατάει και θα το κρατάμε απο τα πλήκτρα ενος μικρομέγαλου υπολογιστη δεν είναι εύκολη υπόθεση και το μεγαλύτερο βάρος και ευθύνη για το αίσιον ή απαισιον τέλος της μεταβατικής Περιόδου πέφτει στα ΜΜΕ alias media. Τα ΜΜΕ αναλαμβάνουν να υποκαθιστούν το Κράτος όπου αυτό δυσλειτουργεί λόγω ασυμβατότητας με την πραγματική πραγματικότητα η οποία εξελίσεται γρηγορότερα απο την παλαιοκρατική γραφειοκρατία. Στο ρόλο τους αυτό τα ΜΜΕ είναι θεσμικά κατοχυρωμένα ως Τεταρτη Εξουσία κατα συνέπεια οποιαδήποτε αλλαγή, μικρή ή μεγάλη συμβαίνει χάρη στην παρέμβαση-επέμβαση της (της 4ης εξουσίας ντε...) λαμβάνει αυτόματα θεσμικό χαρακτήρα ενω παράλληλα δημιουργεί και προυποθέσεις για δημιουργία εποχικών προτύπων ακόμα και για διαμόρφωση συλλογικής συνείδησης οταν η μεταβατική περίοδος απο τη Φαντασμένη στην Αφάνταστη Εποχή θα έχει ολοκληρωθει. . . Με προσέχεις;...

Χωματερή Ιδεών 

(απο τη συλλογή κειμένων "Ψυχύλη" βιβλιοθήκη Aerogaz opus I σελ. 2)


Τρίτη, 7 Σεπτεμβρίου 2010

Mου Λείπεις...!


...πολύ καμιά φορά ειν' αλήθεια αλλα την καταπνίγω όπως οι δυνάστες τις επαναστάσεις. Βλέπεις τα τρυφερά κι Ευγενικά αισθήματα είναι το θεμέλιο για κάθε επανάσταση του νου... 

Είναι η εκπομπή: 

Ελλείψεις 

απο την πολυβραβευμένη σειρά μας 

MUSIC        

alt


Τρίτη, 7 Σεπτεμβρίου 2010

Ο θάνατος του καπνιστή

alt

Σύμφωνοι, το κάπνισμα μπορεί να σκοτώσει. Να συμφωνήσουμε όμως οτι και το αυτοκίνητο μπορεί να σκοτώσει όπως και το πολύ φαί, το αλκοολ, το στρες, η στενοχώρια, η τρύπα του όζοντος αλλα και οι καμινάδες των εργοστασίων που αμολάνε στην ατμόσφαιρα καρκίνο ισο με δισεκατομμυρίων τσιγάρων κι άλλα πολλά καθημερινά... μπορούν να σκοτώσουν... να συμφωνήσουμε; Αν κατα τύχη έχουμε την ίδια άποψη τότε μπορούμε αφελώς να ρωτήσουμε γιατι απ' όλα αυτά απαγορεύεται μόνο το κάπνισμα σε κλειστους χώρους; Μήπως πρώτα θα έπρεπε να απαγορευτεί το αυτοκίνητο εντος της πόλης ωστε να μειωθούν οι ρύποι και να ανασάνει ο παθητικός διαβάτης που εισπνέει το θάνατο των χαλασμένων καταλυτών; Μήπως πρώτα θα έπρεπε να τοποθετηθούν επιτελους φίλτρα στις βιομηχανικές μονάδες που εμπλουτίζουν την ατμόσφαιρα με κάθε είδους θανατηφόρο στοιχείο το οποίο εισπνεει ο παθητικός κάτοικος της περιοχής κι ενιοτε γεννάει κιόλας ανάπηρα ή άρρωστα παιδιά; Μήπως θα έπρεπε πρώτα να απαγορευτεί το αλκοολ σε δημόσιους χώρους, μπαρ, ταβέρνες και καντίνες ωστε να πάψουν να σκοτώνονται οι παθητικοί οδηγοί που τους έλαχε να συναντηθούν με τον μεθυσμένο ραλλίστα; Μήπως θα έπρεπε επίσης πρωτα πρώτα να απαγορευτεί η πρόκληση κάθε μορφής στρες προς τον παθητικό εργαζόμενο ωστε να διασφαλιστεί η υγεία και η απόδοση του στην εργασία του; Μήπως τελοσπαντων θα ηταν πιο ορθολογικό να δημιουργηθούν πρώτα οι συνθήκες για μια πράγματι υγεινή καθημερινότητα κι έπειτα να ασχοληθούμε με τις λεπτομέρειες; Γιατι έτσι ειναι σα να ζεις μέσα στο λάκκο με τα μυρωδάτα σκατα και να απαγορεύεις την πορδή σε κλειστούς χώρους (γεμάτους μυρωδάτα σκατα εννοείται). Ο θάνατος του καπνιστή δε θα αναστήσει την πεθαμένη προ πολλού κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη πολλω δε μάλλον δε θα απαλλάξει την ατμόσφαιρα απο αυτά που σε σκοτώνουν γρήγορα και παστρικά... Γιατι, είναι κι αυτό, μην το ξεχνάμε... ο καπνιστης πεθαίνει αργά και βασανιστικά... ενω αυτός που δεν καπνίζει, δεν πίνει, γυμνάζεται συστηματικά και τρώει μόνο βιολογικά προιόντα αλλα μένει κάπου κοντα στο Σκαραμαγκά για παράδειγμα, στον Ασπρόπυργο ας πούμε, μάλλον πεθαίνει νωρίς και με συνοπτικές διαδικασίες χωρίς ποτέ να αιτιολογηθούν επαρκως και αληθώς τα αίτια του θανάτου του... Με προσέχεις;... Εντάξει, πιάσε ενα τσιγάρο και βάλε καφέ... 

Χωματερή Ιδεων


Δευτέρα, 6 Σεπτεμβρίου 2010

Eκλογικόν

alt

Να ψηφίσω να μην ψηφίσω... Ιδου η απορία. Κι αν ψηφίσω και ψοφήσω; Κι αν δεν ψηφίσω θε να ζήσω; Πρόκειται για τα νέα, για τα εκσυγχρονισμένα πολιτικά ερωτήματα που θέτει αυτόματα ο ψηφοφόρος. Αυτόματα... κάτι σαν το αυτόματο διαζύγιο. Η κυρα Πολιτική δε στάθηκε όπως έπρεπε στο πλευρό του κυρ Πολίτη οπότε, με συνοπτικές διαδικασίες πάει ο καθενας στον πάγκο του. Σε πιο ευνομούμενα πολιτικά κλιματα οι κατεργαρεοι κάθονται στο σκαμνι και οι νοικοκυραίοι κάθονται στην ουρά για να ξαναψηφίσουν. Στο δικό μας πολιτικό κλίμα η ομίχλη, το σκότος και οι διαρκείς μιζοβροχές σε συνδυασμό με τους δικολαβικούς ανέμους που σαρώνουν κατηγορίες και αποδείξεις, στο σκαμνί κάθονται μονάχα κάτι άτυχοι, κάτι κατεστραμένοι νοικοκύρηδες που δεν είχαν να πληρώσουν κάποιο νταβαντζηλίκι ενω οι κατεργάρηδες απολαμβάνουν πάντα τον μιζόσπαρτον βιο τους χωρίς τον παραμικρό φόβο και με ενα πάθος για περισσότερη εξουσία, μιζα και κακόγουστη χλιδογκλαμουριά που περιγράφεται μόνο απο τον αγώνα τους για να βρεθούν ξανα υποψήφιοι στις όποιες εκλογές και το ζήλο τους να πείσουν τον ρημαγμένο νοικοκύρη να τους (ξανα) ψηφίσει. Γίνεται; Ναι, μέχρι τώρα αυτό γινόταν γιατι ο ψηφοφόρος, σαν καλός οικογενειάρχης δεν ήθελε να τινάξει στον αερα τη Δημοκρατία του όσο κι ήταν άπιστη και κλέφτρα και αδιόρθωτη παρά τις προειδοποιήσεις. Εβλεπε ο νοικοκύρης τις Δημοκρατίες των άλλων Ευρωπαίων πολιτών κι αναγνωριζε τόσες πρακτικές διαφορές προς το καλύτερο εκει έξω που απογοητευόταν ολο και περισσότερο απο το χειρότερο... εδω μέσα. Κι όλο φώναζε, κι όλο διαμαρτυρόταν ο εξαπατημένος Πολίτης κι όλο μειωνόταν η προσέλευση στις κάλπες αλλα αυτό δεν τρόμαζε τους λωποδύτες απεναντίας τους βοηθούσε στα ληστρικά τους σχέδια καθώς οι δικοί τους ρουφιάνοι και κολλητοι θα ψήφιζαν τελικά και μόνοι αυτοί, μια ισχνή μειοψηφία που εδήλωνε παρούσα δια της ψήφου της ηταν αρκετή για να εκλεγεί ο άρχων του Τόπου ή ο πατέρας του Εθνους. Ωσπου, φτάνει η μέρα κείνη όπου ο απατημένος ψηφοφόρος δε πατάει το πόδι του στα εκλογικά τμήματα... κι όχι μόνον αυτός... Καθώς και οι λογής παρατρεχάμενοι, σμπίροι, κολλητοί και φανατικοί οπαδοί βλέπουν πια καθαρά πως ουτε γι' αυτούς δεν περισσεύει κάτι για να φάνε, καθώς το πορτοφόλι της κυρα Δημοκρατίας ελέγχεται πια απο ξένους δικτάτορες (που τους έφεραν οι προκομένοι εκλεγέντες για να σώσουν την Οικονομία απο αυτούς τους ίδιους... προσχηματικά...) θα χαθούν κι αυτοί αφήνοντας στο έλεος της άδειας κάλπης τους υποψήφιους αρπάχτρες τυραννους του Δημοσιου βίου... Λες να έφτασε αυτή η μέρα; Κι αν πράγματι έφτασε τι μέλλει γενέσθαι; Ακυβέρνητη αυτοδιοίκηση; Μήπως είναι καλύτερα; Αλλωστε αυτοδιοίκηση σημαίνει κάτι σαν αυτοικανοποίηση... Α διοικήσει και ικανοποιήσει ο καθεις τον εαυτό του... κατα μόνας... Γίνεται; Εφαρμόζεται; Κι αν ναι... ποια είναι τα υπερ και τα κατά; Κι απο την άλλη, μήπως κι ετσι ο απατημένος ψηφοφόρος βρεθεί ακόμα πιο βαθειά στην αδήλωτη πισίνα με τα δηλωμένα του σκατά; Μήπως; 

Ανισότιμες Πεζοδιαβάσεις