Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

Σουργεάλ...

alt

Είναι κάτι στιγμές που με κυριεύει ενα mood πολυματαιωμένης γεροντοκόρης. Στιγμές σαν αυτές που μας έφτασαν όπως κάθε χρόνο, επετειακές, γιορτινές (τύπου), με ξυλοφορτώματα και τραγούδια, κάτι στιγμές που χρόνο με το χρόνο απο κείνο το ιστορικό Τότε μέχρι το ανιστόρητο Παρόν παραπέμπουν σε ενα σουργεαλιστικό περιβάλλον εορταστικού χαρακτήρα. Ισως επειδή την ίδια ώρα που αναπαράγονται οι φωνές των έγκλειστων Τότε στο Πολυτεχνείο, τα συνθήματα του Τώρα συνοδευόμενα απο τις ανακοινώσεις περι των καταθέσεων στεφάνων και τα τραγούδια της Εποχής, την ίδια ώρα μουσουλμάνοι αλλοδαποί υπήκοοι κατακλυζουν τις κεντρικες πλατείες της πρωτεύουσας και προσεύχονται στα πλαίσια της δικής τους γιορτής, κυκλωμένοι αυτοι απο περίοικους και Χρυσαυγίτες ενω δέχονται και αραιές βολές αυγών και ζαρζαβατικών απο ελεύθερους εκσφενδονιστές που είναι ακροβολισμένοι στα μπαλκόνια. Λίγες εκατοντάδες μέτρα μακριά απο τον "Πέτρο τον Γιόχαν και τον Φραντς" ασμα για επαναστατικό ζέσταμα που επαναλαμβάνεται μονότονα στον ίδιο ρυθμό απο τα ηχεία του πολυτεχνείου τούτες τις μέρες εδω και τριανταπέντε συναπτά έτη, τα ΜΑΤ δεν συγκρούονται (μέχρι αυτή την ώρα τουλάχιστον) με αλλόφρονες αναρχοαντιεξουσιαστές αλλα σχηματίζουν κλοιό προστασίας ωστε να προσευχηθούν οι μουσουλμάνοι μετανάστες στα κεντρικά σημεία της πρωτεύουσας. Σκοπός είναι να αποφευχθούν τα έκτροπα, όπως ακριβώς αργότερα άλλες μονάδες των ΜΑΤ θα περικυκλώσουν το κτηριακό συγκρότημα του Πολυτεχνείου για να αποφευχθούν καταλήψεις και βανδαλισμοί. Σουργεάλ... Κι αν κατα τη διάρκεια της προσυγκέντρωσης για την καθιερωμένη πορεία τα Προπύλαια είναι κατειλημμένα απο μουσουλμάνους προσκυνητές ή προσευχόμενους; Που θα πάνε να προσυγκεντρωθούν οι πορευόμενοι προς την Αμερικάνικη Πρεσβεία; Στην πλατεία Αττικής; Μια απ' τα ίδια οπότε... τι γίνεται; Σουργεάλ... Κι ακόμα περισσότερο οταν βλέποντας στα πλάνα των απ' ευθείας συνδέσεων τα ανήσυχα, τα σχεδον φοβισμένα πρόσωπα των αλλοδαπών αυτών μουσουλμάνων δε μπορώ να μη σκεφτώ τον τρόμο στα δικά μου μούτρα αν τύχαινε κάποιο Πάσχα, να βρεθούμε εργαζόμενοι χριστιανοί μετανάστες στο Πακιστάν (μην το γελας ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει), αν τύχαινε λέμε, να βγούμε στα προπύλαια του δικού τους Πανεπιστημίου να στήσουμε τα χοιρινά και τα αρνιά μας στις σούβλες, να αρχίσουμε να σταυροκοπιόμαστε και να ψάλλουμε τα μεσάνυχτα συνοδεία βαρελότων το Χριστός Ανέστη... αν τύχαινε λέμε... άραγε θα σχημάτιζαν κλοιό γύρο μας τα δικά τους ΜΑΤ ωστε να μη φάμε καμιά ή πολλές πέτρες; Σουργεάλ σου λέω... Τούτες τις μέρες πριν απο τρεις τέσερεις δεκαετίες οι Ελληνες εξεγείρονταν ενάντια σε μια χούντα που τυραννούσε το λαό στο όνομα μιας Ελλάδος Ελλήνων Χριστιανών. Σήμερα, οι αλλοδαποί μουσουλμάνοι φαίνεται να παίρνουν την ιστορική σκυτάλη, έτοιμοι να εξεγερθούν ενάντια στους άλλοτε εξεγερμένους οι οποίοι πέρα απο το οτι μουρμουρίζουν συχνά πυκνά μες απο τα δόντια τους την τρομαχτική φράση: "Που 'σαι Παπαδόπουλέ" στη θέα των μουσουλμάνων που προσεύχονται, προσπαθουν τώρα να εξεγερθούν όπως όπως ενάντια στην Φυρερ Αγγελική Μέρκελ, καγκελάριο της Τεντεσκίας και προφανέστατα ψυχοκόρη του κυρ Αδόλφου η οποία εμμένει στην άποψη της πλήρους οικονομικής κατοχής της Ευρώπης (γερμανικό τσιφλίκι με κάμποσους απείθαρχους δουλοπάροικους). Σουργεάλ σου λέω... γι' αυτό, μη σκας... προχωρα στην πορεία για την Αμερικάνικη Πρεσβεία (μήπως φέτος θα ήταν πιο κομψό να πορευτούμε προς τη Γερμανική Πρεσβεία;) και φρόντισε αν μη τι άλλο το τραγούδι σου να ακουστει καλά: εν-δυο πάμε... "πάλης ξεκίνημα νέοι αγώνες....

"ΕΔω ΠΟΛΥΤΕχΝΕΙΟ" 


Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009

Δεν πέρασε... δε θα περάσει Ποτέ...

ο Φασισμός...

όποιο κι αν είναι το χρώμα του πουκάμισου...

το φίδι είναι πάντα φίδι...

ΚΑΤΩ ΟΙ ΧΟΥΝΤΕΣ

*