Σάββατο, 30 Μαρτίου 2013

Για την Κύπρο...

*

....οι Κύπριοι είναι πραγματικοί Ελληνες...

...οι Ελλαδίτες δεν είναι πραγματικοί Κύπριοι...

*

...είναι θέμα πραγματισμού...

(και ήθους)

*

ανισόπεδες πεζοδιαβάσεις


Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

Σουργεάλ...

alt

Είναι κάτι στιγμές που με κυριεύει ενα mood πολυματαιωμένης γεροντοκόρης. Στιγμές σαν αυτές που μας έφτασαν όπως κάθε χρόνο, επετειακές, γιορτινές (τύπου), με ξυλοφορτώματα και τραγούδια, κάτι στιγμές που χρόνο με το χρόνο απο κείνο το ιστορικό Τότε μέχρι το ανιστόρητο Παρόν παραπέμπουν σε ενα σουργεαλιστικό περιβάλλον εορταστικού χαρακτήρα. Ισως επειδή την ίδια ώρα που αναπαράγονται οι φωνές των έγκλειστων Τότε στο Πολυτεχνείο, τα συνθήματα του Τώρα συνοδευόμενα απο τις ανακοινώσεις περι των καταθέσεων στεφάνων και τα τραγούδια της Εποχής, την ίδια ώρα μουσουλμάνοι αλλοδαποί υπήκοοι κατακλυζουν τις κεντρικες πλατείες της πρωτεύουσας και προσεύχονται στα πλαίσια της δικής τους γιορτής, κυκλωμένοι αυτοι απο περίοικους και Χρυσαυγίτες ενω δέχονται και αραιές βολές αυγών και ζαρζαβατικών απο ελεύθερους εκσφενδονιστές που είναι ακροβολισμένοι στα μπαλκόνια. Λίγες εκατοντάδες μέτρα μακριά απο τον "Πέτρο τον Γιόχαν και τον Φραντς" ασμα για επαναστατικό ζέσταμα που επαναλαμβάνεται μονότονα στον ίδιο ρυθμό απο τα ηχεία του πολυτεχνείου τούτες τις μέρες εδω και τριανταπέντε συναπτά έτη, τα ΜΑΤ δεν συγκρούονται (μέχρι αυτή την ώρα τουλάχιστον) με αλλόφρονες αναρχοαντιεξουσιαστές αλλα σχηματίζουν κλοιό προστασίας ωστε να προσευχηθούν οι μουσουλμάνοι μετανάστες στα κεντρικά σημεία της πρωτεύουσας. Σκοπός είναι να αποφευχθούν τα έκτροπα, όπως ακριβώς αργότερα άλλες μονάδες των ΜΑΤ θα περικυκλώσουν το κτηριακό συγκρότημα του Πολυτεχνείου για να αποφευχθούν καταλήψεις και βανδαλισμοί. Σουργεάλ... Κι αν κατα τη διάρκεια της προσυγκέντρωσης για την καθιερωμένη πορεία τα Προπύλαια είναι κατειλημμένα απο μουσουλμάνους προσκυνητές ή προσευχόμενους; Που θα πάνε να προσυγκεντρωθούν οι πορευόμενοι προς την Αμερικάνικη Πρεσβεία; Στην πλατεία Αττικής; Μια απ' τα ίδια οπότε... τι γίνεται; Σουργεάλ... Κι ακόμα περισσότερο οταν βλέποντας στα πλάνα των απ' ευθείας συνδέσεων τα ανήσυχα, τα σχεδον φοβισμένα πρόσωπα των αλλοδαπών αυτών μουσουλμάνων δε μπορώ να μη σκεφτώ τον τρόμο στα δικά μου μούτρα αν τύχαινε κάποιο Πάσχα, να βρεθούμε εργαζόμενοι χριστιανοί μετανάστες στο Πακιστάν (μην το γελας ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει), αν τύχαινε λέμε, να βγούμε στα προπύλαια του δικού τους Πανεπιστημίου να στήσουμε τα χοιρινά και τα αρνιά μας στις σούβλες, να αρχίσουμε να σταυροκοπιόμαστε και να ψάλλουμε τα μεσάνυχτα συνοδεία βαρελότων το Χριστός Ανέστη... αν τύχαινε λέμε... άραγε θα σχημάτιζαν κλοιό γύρο μας τα δικά τους ΜΑΤ ωστε να μη φάμε καμιά ή πολλές πέτρες; Σουργεάλ σου λέω... Τούτες τις μέρες πριν απο τρεις τέσερεις δεκαετίες οι Ελληνες εξεγείρονταν ενάντια σε μια χούντα που τυραννούσε το λαό στο όνομα μιας Ελλάδος Ελλήνων Χριστιανών. Σήμερα, οι αλλοδαποί μουσουλμάνοι φαίνεται να παίρνουν την ιστορική σκυτάλη, έτοιμοι να εξεγερθούν ενάντια στους άλλοτε εξεγερμένους οι οποίοι πέρα απο το οτι μουρμουρίζουν συχνά πυκνά μες απο τα δόντια τους την τρομαχτική φράση: "Που 'σαι Παπαδόπουλέ" στη θέα των μουσουλμάνων που προσεύχονται, προσπαθουν τώρα να εξεγερθούν όπως όπως ενάντια στην Φυρερ Αγγελική Μέρκελ, καγκελάριο της Τεντεσκίας και προφανέστατα ψυχοκόρη του κυρ Αδόλφου η οποία εμμένει στην άποψη της πλήρους οικονομικής κατοχής της Ευρώπης (γερμανικό τσιφλίκι με κάμποσους απείθαρχους δουλοπάροικους). Σουργεάλ σου λέω... γι' αυτό, μη σκας... προχωρα στην πορεία για την Αμερικάνικη Πρεσβεία (μήπως φέτος θα ήταν πιο κομψό να πορευτούμε προς τη Γερμανική Πρεσβεία;) και φρόντισε αν μη τι άλλο το τραγούδι σου να ακουστει καλά: εν-δυο πάμε... "πάλης ξεκίνημα νέοι αγώνες....

"ΕΔω ΠΟΛΥΤΕχΝΕΙΟ" 


Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2009

2002 εγγραφές

Ετσι απλα...

μ' αυτήν...

2002 εγγραφές στα pblogs

thanks...

ευχαριστώ σας...

*

baby jane...

αφιερωμένο στον

φίλο μου τον ΑΡΗ Κ.

που γαμώτο πέθανε νωρίς....

νικημένος απο τονε γαμημένο καρκίνο...

(βλέπεις δεν ήταν πρόεδρος...)

*

ARIS... JE T'AIME TOUJOURS...

CARLA JE T' AIME TOUJOURS

ANNA JE T' AIME TOUJOURS

....

TRES EMU....

GEORGES....

*

BON...

*

aerOgaz


Τετάρτη, 4 Φεβρουαρίου 2009

O Ξεσηκωμός των Στιγμών

Hταν η κατάλληλη στιγμή. Σε λίγο δε θα ήταν πια. Κι αυτές τις στιγμές, τις κατάλληλες, πρέπει να τις αρπάζεις. Απ' τα μαλλιά, απ' τα χέρια, απ' τα πόδια, απ' όπου μπορείς. Και πρέπει να το κάνεις γρήγορα, με τη σβελτάδα του διαρρήκτη, με τη διακριτικότητα του πορτοφολά, με τη γαλαντομία του αριστοκράτη. Αλλιώς αστην να περάσει, τη στιγμή λέμε, την κατάλληλη, εκείνη που ήταν και δεν είναι πια. Γιατι όπως βλέπεις είναι περισσότερες πια οι ακατάλληλες στιγμές απ' τις κατάλληλες, όπως και τα έργα. Τα κινηματογραφικά, τα ειδησεογραφικά, τα δημόσια και τα ιδιωτικά, στην πλειονότητα τους τα έργα είναι ακατάλληλα πια. Ετσι τα χαρακτηρίζουν αυτοί που τα φτιάχνουν, λίγο μετα απο το πέρας των εργασιών. Με τον ίδιο τρόπο, απο τις ίδιες επιτροπές κατασκευαστών των πεπρωμένων χαρακτηρίζονται και οι στιγμές ακατάλληλες. Κι όλες οι στιγμές μιας ζωής κατάλληλες και ακατάλληλες συνθέτουν την ύπαρξη μας. Οταν γίνονται ολο και πιο πολλές οι κακές, οι χαμένες, οι σπαταλη9_2_447371-4-18.jpgμένες, οι πικρές, οι ακατάλληλες στιγμές τότε νιώθουμε οτι η ζωή μας αποσυντίθεται. Μια αίσθηση που την εντείνει η συνειδητοποίηση της απώλειας. Οχι τόσο της ζωής οσο της κατάλληλης στιγμής. Εκείνης που δεν άρπαξες, εκείνης την απώλεια πάντα θα θρηνείς. Ωσπου θα γίνεις όλος ενα έργο ακατάλληλο, μια κακοτεχνία σε ενα παλάτι κτισμένο απο στιγμές πολλών ανθρώπων, ενα ακατάλληλο τούβλο στον τέλειο τοίχο. Τι τα θες... η τελειότητα είναι κατα βάθος μια στιγμιαία υπόθεση. Στην πράξη όμως καλό είναι να αποφεύγεις το κυνηγι της τελειότητας. Καμιά στιγμή δε θα είναι τέλεια γιατι απλα δε διαρκεί. Ισως η τελειότητα έχει να κάνει με το σύνολο των στιγμών που ορίζουν τη διάρκεια. Αλλα πρέπει πάντα να υπάρχει κάποιος για να τις εκτιμήσει, να τις συλλέξει, να τις κρίνει ως προς την καταλληλότητα ή την ακαταλληλότητα. Κι αυτός ο κάποιος κριτής στιγμών, ως άνθρωπος δεν είναι τέλειος. Κατα συνέπεια καμία ιδέα περι τελειότητας δεν είναι έγκυρη. Γι' αυτό σου λέω, άσε καλύτερα το κυνήγι της τελειότητας. Προσπάθησε αν μη τι άλλο να πάψεις να λες: "ήταν η κατάλληλη στιγμή" εννοώντας οτι πέρασε και τέλειωσε, κατάλληλη αλλα αναξιοποίητη, μια ακόμα χαμένη ευκαιρία... Ναι, αυτή είναι η σωστότερη λέξη. Ευκαιρία! Δηλαδή μια κατάλληλη στιγμή! Την έπιασες; Κέρδισες τη μπανάνα! Δεν την έπιασες; Ε, θα μείνεις νηστικός και καταφρονεμένος. Και μην παραπονιέσαι γιατι για κάθε χαμένη ευκαιρία, για κάθε κατάλληλη στιγμή που δεν έγινε αντιληπτή εγκαίρως ο πρώτος φταίχτης είσαι εσυ! Σκληρό το πόρισμα; Οχι τόσο αν σκεφτείς οτι για κάθε κατάλληλη στιγμή που ήταν και δεν είναι πια κερδίζεις ενα πόντο σκληρότητας στο χαρακτήρα σου και μια παραπάνω δωρεάν δόση αναλγησίας στη συμπεριφορά σου. Νομίζεις έτσι οτι αντιστέκεσαι στις ακατάλληλες στιγμές, αυτές που πάντα διαδέχονται τις χαμένες κατάλληλες, τις αναπάντεχες ευκαιρίες. Στην πραγματικότητα κοντράρεις μόνο τον εαυτό σου πληγώνοντας εκείνους που θα μπορούσαν να είναι φορείς μιας ακόμα κατάλληλης στιγμής. Ετσι μάλλον δε θα μάθεις ποτέ οτι το μυστικό της κατάλληλης στιγμής είναι απλα και μόνο να τη ζεις. Στον ενεστώτα. Να μπορείς να λες με θάρρος: είναι η κατάλληλη στιγμή, είναι Τώρα! (το "εδω" δεν περιλαμβάνεται στη φράση καθότι στην παρούσα ανάλυση ο τόπος εκλαμβάνεται ως σχετική έννοια με διαρκώς μεταβαλλομενες παραμέτρους ενω ο χρόνος ορίζεται ως άθροισμα απόλυτων τετελεσμένων στιγμών -κατάλληλων και ακατάλληλων)

Χωματερή Ιδεών